تبلیغات
موسسه پروفسور حسابی
 

 

 

موسسه پروفسور حسابی


بانك مقالات علمی و نرم افزارهای روز دنیا

 

كهكشان آندرومدا کهکشان همسایه کهکشان راه شیری است که در فاصله 5/2 میلیون سال نوری از راه شیری قرار دارد.
 
اکنون دانشمندان دانشگاه کمبریج با استفاده از دستگاههای "مگا کم" و "مگا پرایم" نصب شده در تلسکوپ مشترک کانادا و فرانسه در جزایر هاوایی دریافتند که آندرومدا برخی از کهکشانهای کوتوله اطراف خود را خورده است. این کهکشان همنوع خوار همچنان در حال خوردن بقایای این کهکشانهای کوتوله است.
 
در این تحقیق، مرزهای آندرومدا در فضایی به قطر یک میلیون سال نوری رصد شد و امکان ایجاد دقیق ترین و وسیع ترین نقشه پانورامیک این کهکشان را فراهم کرد.
 
برپایه تئوریهای تکامل کهکشانها، این اجرام آسمانی با جذب تدریجی کهکشانهای کوچکتر رشد می کنند. اکنون این محققان موفق شدند برای اولین بار این پدیده را به صورت تجربی نیز مشاهده کنند.
 
براساس گزارش  Scientific American، همچنین این ستاره شناسان موفق شدند برای اولین بار با دقت بسیار بالایی از مرزهای این کهکشان نقشه برداری کنند و ستاره ها و ساختارهای غول پیکری را که در طول فرایند همنوع خواری در کهکشان آندرومدا ایجاد شده اند نشان دهند.


  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : سه شنبه 17 شهریور 1388- نظرات

این پدیده یكی از چشمه های نوری است كه تولید آن به دمای جسم بستگی ندارد(Non Thermal radiation)سیستم ماسرها به مانند لیزر است. ماسرها در ناحیه بسیار فشرده در میان سحابیها (كه معمولاً از ملكولهای تشكیل شده اند) رخ می دهد. فضای میان ستاره ای شامل گونه های كمی از ملكولها مانند: H2,OH,H2o,CH3,OH,Sio می شود.

بخاطر پراكندگی این ملكولها، خطوط طیف نشری آنها بسیار ضعیف و شناسایی آنها بسیار سخت است اما با استفاده از پدیده ماسر می توان حتی در كهكشانهای دیگر هم آنها را شناسایی كرد.

ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : چهارشنبه 28 مرداد 1388- نظرات

The Milky Way is the galaxy which is the home of our Solar System together with at least 200 billion other stars (more recent estimates have given numbers around 400 billion) and their planets, and thousands of clusters and nebulae including at least almost all objects of Messier's catalog which are not galaxies on their own (the only possible exception may be M54 which may belong to SagDEG, a small galaxy which is currently in a close encounter with the Milky Way, and thus our closest known intergalactic neighbor).

As a galaxy, the Milky Way is actually a giant, as its mass is probably between 750 billion and one trillion solar masses, and its diameter is about 100,000 light years. Radio astronomial investigations of the distribution of hydrogen clouds have revealed that the Milky Way is a spiral galaxy of Hubble type Sb or Sc. Therefore, out galaxy has both a pronounced disk component exhibiting a spiral structure, and a prominent nuclear reagion which is part of a notable bulge/halo component. It is still not clear if it has a bar structure (so that it would be type SB) or not , but an increasing number of investigations

has given some evidence for this, so that the Milky Way may look like M61 or M83, and is perhaps best classified as SABbc



ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : چهارشنبه 14 مرداد 1388- نظرات


 

نجوم و ستاره شناسى از بسیارى جهات، ویژگى هاى دوگانه و گاه متضادى دارند: هرچند كه نجوم از قدیمى ترین علوم شناخته شده است، در صدر علوم تحقیقى جدید است كه هر روزه اخبار جدید ترین دستاورد هاى آن از طریق رسانه ها منتشر مى شود، هرچند كه بسیارى از دانشمندان مشغول محاسبه هاى نظرى ریاضى و فیزیكى در مورد كیهان، ستارگان و مشخصات فیزیكى آن هستند، بسیارى دیگر فعالیت هاى رصدى را ترجیح داده و دوست دارند لذت كشف سیاره یا دنباله دار دوردستى را تجربه كنند. به رغم آنكه در هیچ یك از رشته هاى علوم نمى توان انتظار داشت كه یك مبتدى حتى حرفه اى بتواند با ابزار ساده و معمولى دست به اكتشاف هاى جدید بزند، چنین چیزى در عرصه نجوم و ستاره شناسى پدیده اى معمول و متداول است.

 


 



ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : دوشنبه 12 مرداد 1388- نظرات



طی قرنهای 16 و 17 میلادی تحولی در دیدگاه بشر نسبت به آسمان و زمین روی داد. منجمانی چون كپرنبك، گالیله و كپلر بكمك تلسكوپ دامنه آگاهی بشر از هستی را وسعت بخشیدند. تا آن زمان شناخت بشر از آسمان محدود به قوه بینایی بود و ابزاری برای مشاهده آسمان وجود نداشت. این منجمان با بهره گیری از تلسكوپ، بر باورهای باطل بشر درباره مركزیت زمین در كائنات، خط بطلان كشید.

تلسكوپ در قرن 18 برای منجمان به ابزاری غیر قابل چشمپوشی بدل شده بود. با پیشرفت فن تراش عدسی ها و علوم اپتیك، تلسكوپهای بزرگتر و بهتر در رصد خانه ها نصب شد. حال آدمی سیارات و ستارگانی را می دید كه قبل از اختراع تلسكوپ از وجود آنها بی خبر بود. او به مدد تلسكوپ پی برد جهان بزرگتر از پندارهایش است.


ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : دوشنبه 12 مرداد 1388- نظرات

یك فیزیك دان ایرانی مقیم دانشگاه میسوری در كلمبیا هنگام بررسی نتایج نظریه نسبیت اینشتین روی ذراتی زیر اتمی كه با سرعت زیاد در حركتند موفق به كشف اثر تازه و شناخته نشده ای از سیاه چاله ها شده است.

سیاه چاله ها كه در زمره ی عجیب ترین اجرام كیهانی به شمار می آید باز هم شگفتی آفریده اند و اخترشناسان را حیرت زده كرده اند. به نوشته ی هفته نامه ی علمی نیوساینتیست بهرام مشحون و همكارش كارمن چیكانك در دانشگاه میسوری در بررسی های علمی خود به این نكته پی برده اند كه سیاه چاله ها می توانند نیروهای جزر و مدی عجیبی تولید كنند كه بر ذرات با سرعت زیاد تاثیری متفاوت از ذرات با سرعت كم باقی می گذارد. این اثر پیشبینی نشده به این معناست كه سیاه چاله ای كه در مركز كهكشان خود ما قرار دارد می تواند منبع پرتوهای كیهانی بسیار پرقدرت و نادری باشد كه اخترشناسان تاثیر مخرب آنها را در جو زمین مشاهده كرده اند اما تاكنون نتوانسته اند توضیحی برای منشا شان پیدا كنند.


ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : دوشنبه 12 مرداد 1388- نظرات

هر مساله در فیزیك هر چند ساده ، می‌تواند پیچیده جاو كند و سوالهای عجیبی مطرح شود كه همگان را به فكر وا دارد مثل همین سوال: كی ما سریعتر به دور خورشید می‌گردیم شب یا روز؟

زمین به دور خود می‌چرخد (حركت وضعی زمین) و این عامل باعث ایجاد شب و روز می‌گردد. بخشی از زمین كه رو به خورشید است روز و بخشی دیگر كه پشت به خورشید است، شب می‌باشد. پس همیشه یك طرف زمین روز و طرف دیگر شب است. پس این سوال به چه معناست؟ ظاهرا بی‌معنی است.


ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : دوشنبه 12 مرداد 1388- نظرات

گرفتگی كامل خورشید را باید یكی از منظره‌های زیبا و در عین حال ترسناك طبیعت دانست. تنها موقعی می‌توان این پدیده را دید كه عوامل زیادی با هم انطباق پیدا كنند. خورشید كره فروزان بسیار بزرگی است با قطری در حدود 109 برابر قطر زمین كه در فاصله 150 میلیون كیلومتری زمین واقع شده است. ماه فقط یك چهارم اندازه زمین را دارد. ولی 400 بار نزدیكتر از خورشید به زمین است. البته بدیهی است كه اجسام را از فاصله‌های دورتر كوچكتر می‌بینیم. اختلاف فاصله‌های ماه و خورشید نیز سبب می‌شود تا اندازه‌هایشان با هم برابری كنند. از این رو ، آن دو در آسمان تقریبا به یك اندازه دیده می‌شوند.

ادامه مطلب
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : دوشنبه 12 مرداد 1388- نظرات


 1 | 2 |

تعداد كل صفحات : 2

 
All Rights Reserved By Institute Professor Hessabi
كلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه پروفسور حسابی می باشد و كپی برداری از مطالب فقط با ذكر منبع مجاز می باشد