تبلیغات
موسسه پروفسور حسابی
 

 

 

موسسه پروفسور حسابی


بانك مقالات علمی و نرم افزارهای روز دنیا

 

NGO چیست و زمینه‏های ایجاد آن در كشور ما از كجا آغاز شد؟
NGO یك سازمان غیردولتی و غیرانتفاعی است. نه وابسته به دولت است و نه اثری از حاكمیت درون آن پیدا می‏شود. نه بودجه‏ای از دولت به صورت رسمی می‏گیرد ولی دارای اساسنامه مدون است و تشكیلاتش از قبل ثبت شده. یكی از مهمترین خصوصیات NGO داوطلبانه بودن آن است كه با توجه به نیاز جامعه ایجاد می‏شود. چند نفر دور هم جمع می‏شوند و به این نتیجه می‏رسند كه به طور مثال با مصرف یا پخش مواد مخدر به صورت داوطلبانه و خودجوش مبارزه كنند. البته یك NGOمجاز است فعالیتهای خودش را سامان دهد و اگر كارش به نتیجه برسد درآمد هم كسب كند و این فقط در راه توسعه و اهداف تشكیلات خودش است و سود در NGO معنا ندارد. NGO، سازمان‏های غیردولتی، گروهای شهروندی داوطلب، گروههای نفع عامه یا خیریه هیچ كاری به مسئولیت دولت ندارند و در بعضی جاها از مطالبات مردم در مقابل دولت دفاع می‏كنند یعنی مجاز به انتقاد از دولت می‏باشند.

* این تعریف به صورت كامل اجرا شده یا نتیجه آن چیز دیگری است. پس نقش احزاب چه می‏شود؟
در كشورهای خارجی اگر دولت كاری انجام دهد كه از نظر دیگران اشتباه باشد. NGOها دور هم جمع می‏شوند و كار احزاب را انجام می‏دهند. به دولت معترض می‏شوند و احزاب دخالتی نمی‏كنند. البته این خود مشكلی شده و بسیاری از NGOها بازوی احزاب شده‏اند. در كشور خودمان هم این اتفاق گاهی افتاده است یعنی NGO شده است ابزار دست گروه‏های قدرت، یا می‏شود این طور هم گفت كه بعضی اوقات NGO تشكیل می‏شود كه دقیقاً همین كار را انجام دهد. گاهی مسئولین دولتی پول می‏گذارند، هزینه می‏كنند تا این سازمان‏ها را تشكیل دهند تا مورد حمایت قرار بگیرند.
* ویژگی‏های یك NGO چیست؟
داوطلبانه بودن، خودجوش بودن، هدف و تفاق مشترك، حركت طبق اساسنامه مدون، قانونمندی، برنامه مشخص، استقلال و وابسته نبودن، مسئولیت پذیری از خصوصیات بارز NGO است.
از NGO زنان بگویید. روند آن در كشور ما چگونه است، زنان تا چه حد موفق بوده‏اند، در چه زمینه‏هایی فعالیت می‏كنند؟
طبق آماری كه من از وزارت كشور دارم در سال 79 ما دارای 250 NGOزنان بودیم كه البته بعضی‏ها ثبت شده بودند و بعضی‏ها بدون ثبت فعالیت می‏كردند. در سال 79 تقریباً بالای هفتاد درصد آنها انجمن‏های خیریه بودند. در سال 80 بیش از 591 NGO وجود داشت كه در تركیب آن خیریه كمتر شده بود یعنی به فعالیت زنان موضوعات فرهنگی، اجتماعی، مبارزه با مواد مخدر، رسانه‏ها و بحث‏های علمی، تحقیقاتی اضافه شد. در سال 81 حدود 140 NGO به این جمع اضافه شد اما تركیب آنها بسیار متفاوت شد و 45% فعالیت فرهنگی پیدا كردند و حدود بیست و یك درصد اجتماعی. تركیب NGOخیریه در سال 1381 به 16% رسید و تعدادی در زمینه‏های مطبوعات، علمی و بهداشتی فعالیت كردند. این درصدها نشان دهنده‏ی كاهش گرایش به خیریه است نه اینكه مسائل نوع دوستی پایین آمده باشد بلكه كمی تخصصی‏تر كار می‏كنند. از سال 82 آمار دقیق و مشخصی وجود ندارد.
* مسائل اجتماعی و فرهنگی دو واژه‏ی كلی هستند. در این سالهای اخیر سازمانهای غیر دولتی زنان دقیقاً به چه مسائلی روی آورده‏اند و چرا؟
زنان كلاً در زمینه تعصباتشان كه احساس می‏كنند حقشان در جامعه هم پایمال شده فعالیت بیشتری پیدا كرده‏اند. بعضی از این انتقادها و تعصبات هم درست است. زمانی زن مجبور بود در خانه بماند و آمدن او از خانه به گونه‏ای ممنوع بوده، زن خوب كسی بوده كه در خانه باشد و بیرون هم نیاید، معلوم است كسی كه در خانه بماند و بیرون نیاید و فعالیت نكند، معلوم هم نمی‏شود چه كاری بلد است انجام دهد. چون بسیاری ارتباطشان با بیرون امكان‏پذیر نبود، بعضی‏ها به فكر تشكیل NGO افتادند تا در جریان فعالیتهای اجتماعی خودشان را نشان بدهند. البته وضع جامعه‏ی ما خیلی تفاوت كرده است.
* ضرورت ایجاد این سازمان‏ها و كاركرد آنها در كشور ما چیست؟
در جامعه یك حاكمیت و دولت داریم كه وظیفه‏ی او ایجاد وسائل و تسهیلات برای مردم است. از طرفی هم باید از مرزها دفاع كند، از طرف دیگر ایجاد تعامل با كشورهای دیگر به عهده‏ی حاكمیت است. در سطح پایین‏تر مردم هستند كه كارهایشان را انجام می‏دهند یا در دولت كار می‏كنند یا به صورت آزاد. مردم كارهایشان را انجام می‏دهند و دولت هم همین‏طور بعد از مدتی مردم نیازهایی خواهند داشت و دولت به خاطر اینكه بیش از اندازه درگیر كارهای دیگر است از یك سری مشكلات ممكن است غافل شود یا به طور مثال دولت قانونی را به اجرا می‏گذارد كه حق بسیاری پایمال می‏شود. اینجا مردم تصمیم می‏گیرند حرفهایشان را به دولت بزنند. در كل خواسته‏ها، مطالبات، نیازها، دیدگاه‏ها و انتقادات مردم از دولت می‏بایست سامان بگیرد و واسطه‏ای بین دولت و مردم ایجاد می‏شود كه نام آن را می‏گذاریم سازمان غیر دولتی یا همان NGO.
گفتید كه از خصوصیات NGO داوطلبانه بودن و استقلال آن است و از جهتی از طرف سازمان ملل متحد برنامه‏هایی طراحی شده. نقش سازمان ملل متحد و نهادهای بین‏المللی مربوط، در هدایت و حمایت سازمان‏های غیردولتی چیست؟
خود سازمان ملل متحد یك سازمان غیر دولتی است و می‏توان گفت كه این سازمان یك NGO است اما در حقیقت اینطور نیست چون گفتم كه NGO بدون وابستگی فعالیت می‏كند. مقر سازمان ملل متحد در نیویورك قرار دارد و به آمریكا وصل شده و از طریق آن حمایت می‏شود به این نمی‏شود گفت NGO. به هر حال سازمان ملل متحد در زمینه‏ی NGO بسیار فعال عمل كرده است و اجلاسهایی را بر گزار كرده است كه هم نمایندگان دولتها و هم نمایندگان سازمانهای غیر دولتی حضور داشتند. بر دوش NGO بار حقوقی نیست و می‏تواند هر مسئله‏ای را مطرح كنند و چیزی گریبانگیرشان نمی‏شود. سازمان ملل متحد، سازمان‏های غیر دولتی را به عنوان مشاور می‏گیرد به صورتی كه بعضی از این سازمان‏های غیر دولتی كه فعال هستند یك اعتبار مشاور از سازمان ملل می‏گیرند و به فعالیت می‏پردازند.
سازمان ملل در سمت و سو دادن به سازمان‏های غیر دولتی چقدر نقش دارد؟
سازمان ملل جهت نمی‏دهد. فقط كمی فعالیت سازمان‏های غیر دولتی را راحت‏تر می‏كند. اگر یك NGOدر كشورش نتواند آزادانه فعالیت كند و مطالباتش را مطرح كند، سازمان ملل از او پشتیبانی می‏كند.
یعنی سازمان ملل هیچ‏گاه یك NGO را محدود نمی‏كند؟
نه، هیچ وقت. هیچ كس تا كنون دنبال محدود كردن NGO نبوده. حتی اگر یك NGO فعالیتی كند كه با ذائقه‏ی بسیاری سازگاری نداشته باشد آزاد است.
* سیاست سازمان ملل چگونه است آیا هر سازمان غیر دولتی را حمایت می‏كند؟
نه هر سازمان غیر دولتی را حمایت نمی‏كند چون هر سازمان غیر دولتی با سازمان ملل متحد ارتباط
ندارد. ممكن است یك NGO در مورد حجاب یا دفاع از مطالبات مسلمانان در كشورهای خارجی فعالیت كند. اگر این NGO از اعضای قدری برخوردار باشد و بتواند عملكرد بالایی داشته باشد حتی در مورد مسائلی هم كه ممنوعیت دارند می‏توانند پیروز باشند البته اگر كشورهای مخالف این مسائل مثل آمریكا با آنها مقابله نكنند. سازمان ملل هر سازمان غیر دولتی را نه حمایت می‏كند و نه به رسمیت می‏شناسد. NGO باید شرایط خاص خودش را داشته باشد و كارایی و قدرت لازم را نیاز دارد و حداقل 5 سال دارای سابقه فعالیت باشد. اینطور نیست كه یك NGO كه سه روز مشغول فعالیت شده به سازمان ملل نامه بزند و از او طلب حمایت كند. البته در مورد آن مسئله‏ی خاص مثل حقوق مسلمانان در كشورهای خارجی اگر هم یك NGO وجود داشته باشد كه تمام معیارها را داشته باشد و از طرف یك میلیارد مسلمان صحبت كند و پیگیری كند اگر سازمان ملل ترتیب اثری ندهد دیگر سازمان ملل نیست، سازمان دول است. به هر حال تا كنون فعالیتی این‏چنینی در این مورد خاص اتفاق نیفتاده است. باید اتفاق بیفتد ببینیم چه می‏شود.
* در مورد سازمان‏های غیر دولتی فعال در ایران چه اطلاعاتی دارید. اعضاء، تعداد، تنوع؟
من آمار خیلی دقیق از همه‏ی سازمان‏های غیردولتی ندارم. همانطور كه می‏دانید از سازمان‏هایی می‏شود آمار گرفت كه ثبت شده باشند. در مورد تنوع‏NGO می‏توانم بگویم كه NGO جوانان و زیست محیطی بسیار زیاد است. NGO زنان نسبتا خوب است. موضوع اعتیاد نیز رو به افزایش است و گروه‏های آموزشی در حال فعال‏تر شدن هستند و موضوعاتی از قبیل دوستدار میراث فرهنگی، ارتباطات و هنر نیز از زمینه‏های فعالیت سازمان‏های غیردولتی شده است.
* اهرم‏های حمایتی یونسكو از این سازمان‏ها چیست؟
یونسكو بیش از این كه اهرم مادی داشته باشد ـ كه البته دارد ـ به سازمان‏های غیردولتی اعتبار می‏دهد. مثلاً از یك NGOدر همایش دعوت می‏كند و می‏گوید شما این كارها را هم انجام دهید. این درگیر كردن كار با NGO قدم بزرگ مؤثری است. یونسكو می‏گوید من امسال سه برنامه بین‏المللی دارم سازمان‏هایی كه توانایی‏اش را دارند بیایند كمك كنند كه برای اعضای NGOانگیزه ایجاد می‏كند.
* سازمان‏های غیردولتی گروه‏های مردمی هستند. آیا می‏شود یك NGO ستون پنجم دشمن شود. آیا از NGOسوء استفاده هم می‏شود؟
البته می‏شود چنین باشد. یك NGO در داخل كشور فعالیتش را شروع می‏كند، قوت و قدرت می‏گیرد و بعد با خارج از كشور ارتباط برقرار می‏كند به خاطر این كه بتواند مطالبات خودش را مطرح كند و از این طریق از راه‏های غیرمدنی استفاده كند. این نوع عملكردها بیشتر دارای انگیزه‏های مادی است. اما من فكر می‏كنم اصلا نباید اسم ستون پنجم را روی این كار گذاشت چون هر آدمی به تنهایی هم می‏تواند این كار بكند. لازم نیست NGO درست كند و خودش را بشناساند و ثبت كند.
* باتوجه به آماری كه ارائه دادید. NGO زنان در كشور ما بسیار بیشتر است. این كثرت فعالیت برای چیست. مسئله‏ی خاصی وجود دارد؟
نمی‏شود گفت بسیار بیشتر. البته بنابر تركیب جمعیتی، وقتی بیش از نیمی از جمعیت كشور را زنان تشكیل می‏دهند. طبیعی است كه نیمی از آن‏ها NGO زنان باشد شاید یكی از دلایل این باشد كه مردان برای فعالیت در جامعه مشكلی ندارند و زنان به وسیله‏ی NGO در جامعه فعالیت می‏كنند. چرا ما مشاركت مردان نداریم چرا دفاع از حقوق مردان نداریم؟ چون مشكل خاصی برای فعالیت مردان وجود ندارد. تعداد NGO زنان بیشتر است به خاطر ابراز وجود، اثبات وجود و حضور از طریق NGO
* رابطه‏ی NGO با جهانی‏سازی چیست. آیا مقدمه‏ای برای دهكده‏ی جهانی شدن است؟
بهتر است بگوییم رابطه‏ی انسان‏ها با جهانی‏سازی چیست. نمی‏توانم بگویم نقش NGO در جهانی‏سازی چیست. زنان هم همان كاری را می‏كنند كه مجموعه‏ی كشور به آن سمت می‏رود. به نظر من سازمان‏های غیردولتی در حال آماده‏سازی فضایی هستند كه اگر جهانی شدن صورت گرفت، ایرانی بودن ما حفظ گردد. اگر كسی دلش به حال كشورش می‏سوزد باید با هویت فرهنگی و مدنی ایرانی به فكر حفظ گذشته‏ی خود باشد. باید در زمینه‏ی فرهنگ‏سازی و پشتوانه‏های تاریخی فعالیت كند.
* این‏ها بایدها بود، آیا واقعیت‏ها هم همینطور است؟
البته كه همین طور است و از نسلی به نسل دیگر منتقل می‏شود. قرار نیست تمام چیزهایی كه در نسل گذشته بوده از بین برود. نیمی از دغدغه‏های جوان‏هایی كه NGO تشكیل می‏دهند حفظ هویت ایرانی اسلامی است كه گاهی باورمان نمی‏شود این جوان‏ها اینگونه برای این موضوع تلاش كنند.
* نقش سازمان‏های غیردولتی در امنیت كشورشان چیست. یونسكو از سازمان‏هایی كه با امنیت كشورشان درگیر می‏شوند حمایت می‏كند یا خیر؟
هر كس كه با امنیت ملی كشورش درگیر شود، جاسوسی كند و یا باعث شود مرزهای كشورش به مخاطره بیافتد. با آن‏ها برخورد می‏شود. فرقی نمی‏كند NGO باشد یا سازمان‏های دیگر. یونسكو هم محل برخورد نیست یعنی مرجع برخورد نیست.
* یونسكو در این زمینه بی‏تفاوت است یا حمایتش را قطع می‏كند؟
كمیسیون ملی یونسكو در ایران یك بعد دولتی هم دارد به صورتی كه دبیر كل شورا و هیئت دولت در آن نقش دارند. حتی وزیر امورخارجه عضو كمیسیون یونسكو است. یونسكو جایی نیست كه برخورد شود اما حتی ملاحظات در نظر گرفته می‏شود.
* چه نهادی درون یونسكو است كه از NGO حمایت می‏كند؟
نهادی وجود دارد كه تازه تشكیل شده است و حدود یك ماه است كه فعال شده و قرار شده است سازمان‏های غیردولتی یا همان NGO از این طریق ارتباط بیشتر و بهتری با یونسكو برقرار كنند.
تاكنون هرچه بوده داخل كشورمان بوده و از این طریق می‏خواهیم فعالیت‏های ایرانی‏ها را در سطح بین‏الملل معرفی كنیم. در هر حال در همین معرفی یك سری انتقادات و پیشنهادات مطرح می‏شود و یك سری همكاری‏های جدیدی به وجود می‏آید. ما می‏خواهیم این سازمان‏ها را شناسایی كنیم و از اعتبارات بین‏المللی كه یونسكو و سازمان ملل تخصیص می‏دهد كاملا استفاده كنیم.
* موانع و مشكلات حضور سازمان‏های غیردولتی ایران در مجامع بین‏المللی چیست. یونسكو چه تمهیداتی را اندیشه كرده است؟
یكی از مهمترین مشكلات این است كه اعضای فعال یك NGO زبان بین‏المللی بلد نیستند قطعاً اگر فعالیت بعضی از این سازمان‏هایی كه من دیده‏ام در سطح بین‏الملل مطرح شود حیرت‏آور است. ارتباطات خارجی نیاز به این دارد كه با زبان بین‏المللی با دیگران صحبت كنید.
* اگر یك زن بخواهد در كشور ما NGO تشكیل دهد چه مراحلی را باید بگذارند؟
این سؤالی است كه پاسخ دادن به آن دشوار است. ما هنوز نفهمیدیم اگر یك NGO بخواهد در ایران ثبت شود بدون در نظر گرفتن موضوع آن باید چه كار كند. بعضی وقت‏ها می‏گویند باید برود از نیروی انتظامی استعلام بگیرد. زمانی سازمان ملی جوانان مجوز می‏داد. سازمان میراث فرهنگی هم یك شورا و دبیرخانه نظارت تشكیل داد و مجوز صادر می‏كرد و زمانی امور بانوان وزارت كشور برای زنان متولی بود. معاونت اجتماعی و سیاسی وزارت كشور هم همینطور و امور مشاركت‏های زنان ریاست جمهوری هم مانند دیگران. خیلی مرجع و جای مشخصی ندارد.
  نویسنده : پیمان معماریانی - تاریخ : جمعه 9 مرداد 1388- نظرات


 
All Rights Reserved By Institute Professor Hessabi
كلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه پروفسور حسابی می باشد و كپی برداری از مطالب فقط با ذكر منبع مجاز می باشد